Almennt:
Marokkó er á norðvestur horni Afríku, á strönd að Miðjarðarhafi og Atlandshafi. Marokkó er ríflega 7 sinnum stærra en Ísland að flatarmáli og þar búa rúmlega 31 milljón manns. Þjóðin samanstendur af aröbum og berbum og auk arabísku eru talaðar nokkrar berba mállýskur. Franska er verslunarmálið á svæðinu sem ekki kemur á óvart þegar horft er til þess að Marokkó var frönsk nýlenda þar til árið 1956. Enska er þó tungumál sem sækir á og einhver hluti landsmanna talar hana ágætlega. Marokkó er að mörgu leyti land aðstæðna, með annan fótinn í nútímanum en hinn aftur í öldum. Sláandi munur er t.d. á mannlífi í borg og sveit. Helmingur landsmanna fæst við landbúnað en þjónusta og iðnaður sækja á. Marokkó er á GMT tíma allt árið rétt eins og Ísland.
Menningin:
Marokkósk menning er margslungin og dregur keim af þeim ólíku straumum sem sett hafa mark sitt á hana í aldanna rás. Berbar eru upprunalegir íbúar svæðisins en búsetu þeirra í N. Afríku má rekja allt aftur til nýsteinaldar. Í dag eru meirihluti íbúa Marokkó af berbaættum en arabar sem lögðu landið undir sig á 7. öld hafa óneitanlega markað sín menningarlegu spor. Í áranna rás hafa svo vestræn áhrif síast inn og Marokkóbúar hafa verið óhræddir við að blanda þessu öllu saman. Í dag er ekki ólíklegt að sjá karlmenn skarta hefðbundnum jellabia kuflum utan yfir vestræn jakkaföt eða hafnabolta húfu tróna á toppi túrbans. Þrátt fyrir þessi augljósu vestrænu áhrif ber að hafa í huga að Marokkóbúar líta á fótleggi og axlir sem prívat parta hvers og eins, sem bæði körlum og konum ber að hylja. Í augum heimafólks eru hlírabolir og stuttbuxur nærfatnaður og því er trúlega eðlilegt að klæðast efnismeiri fatnaði, t.d. léttum skyrtum og hálfsíðum buxum/pilsum.
Flestir Marokkóbúar eru múslimar og ber landið allt og menningin keim af því. Margar fallegar moskur eiga eftir að verða á vegi okkar og við getum lagt eyru við bænaköllunum sem frá þeim berast fimm sinnum á sólarhring. Ólíkt mörgum stöðum er ferðafólki ekki veittur aðgangur að moskum í Marokkó svo við verðum að láta okkur nægja að hlusta á bænaköllin og dást að byggingunum að utan. Í augum heimafólks eru moskurnar helgir staðir sem eingöngu múslimar hafa aðgang að og sjálfsagt að virða það.
Marokkóbúar eru þó hófsamir enda hefur menningin í aldanna rás verið háð samskiptum og samneyti ólíkra menningarhópa. Það kann að koma einhverjum spánskt fyrir sjónir að fram að stofnun Ísraelsríkis 1948 bjuggu um hálf miljón gyðinga í Marokkó sem var fjölmennasta gyðingabyggð í N. Afríku. Í dag eru uþb 7000 gyðingar búsettir í landinu.
Líklegt er að margir hafi með sér myndavél enda aðlilegt að festa það sem manni kemur spánskt fyrir sjónir á filmu eða greipa í bæt á minniskubbi. Við skulum þó hafa í huga að það er sjálfsögð kurteisi að óska eftir leyfi ef okkur langar að festa heimafólk á filmuna, áður en við smellum af. Annars kann saklaus myndataka okkar að virðast móðgandi og getur valdið leiðindum. Sjálfsagt er að semja sig að siðum heimafólks og bera virðingu fyrir þeim gildum sem í heiðri eru höfð. Almennt séð eru Marokkóbúar höfðingjar heim að sækja og gestrisni þeirra viðbrugðið. Kveðja þeirra As Salamu Alaykum, sem þýðir friður sé með yður, ætti að vera farin að hljóma kunnuglega í lok ferðar. Gott er þá að geta svarað í sömu mynt með kveðjunni Alaykum As Salam!
Veðrátta:
Loftslag í Marokkó er þurrt mestan hluta ársins, en vænta má regns frá nóvember fram í mars. Vert er að hafa í huga að loftslag og veðrátta er breytilegt eftir því hvar í landinum fólk er statt. Hitastigið er talsvert hærra sunnan til í landinu og uppi í fjalllendinu er það að sama skapi lægra, jafnvel undir núllinu yfir köldustu mánuðina. Meðalhiti í borginni Marrakech í ágúst er á bilinu 20° - 40°C.
Heilsa og hreinlæti:
Hreinlæti heimamanna í ferðaþjónustu er mjög gott og líklega er óhætt að borða allt sem boðið er upp á, þar með talið ávextir og grænmeti. Ekki er þó ráðlegt að skipta við götusölufólk sem kann að hafa ýmislegt lostæti í boði við fyrstu sýn. Nauðsynlegt er að hugsa vel um vökvabúskap líkamans í fjallagöngum og drekka minnst 2 l á meðan á göngu stendur. Ekki er ráðlegt að drekka úr fjallalækjum hversu freistandi sem það kann að virðast heldur drekka soðið vatn, eða setja þartilgerðar vatnshreinsitöflur í drykkjarvatnið. Varast ber að hafa með sér fljótandi snyrtivörur sem eiga til að leka í hæð vegna minni þrýstings. Gott ráð er að nota blautþurkkur (baby-wipes á ensku) þar sem þær springa ekki í hæð.
Bólusetningar:
Hefðbundanr barnasprautur þurfa að vera í lagi, mænusótt, stífkrampi og barnaveiki. Auk þess er nauðsynlegt að hafa taugaveiki og lifrarbólgu A og jafnvel lifrarbólgu B. Ráðfærið ykkur við lækninn eða Heilsugæsluna sem hefur ferðamannabólusetningar á sinni könnu. (5851300, símatími 9 – 10 og 15 – 16 daglega, nema um helgar)
Matur:
Allur matur er innifalinn í ferðinni nema kvöldverðir í Marrakech á fyrsta og síðasta degi ferðar. Matarmenning heimafólks er fjölbreytt og margir ljúffengir réttir í boði sem vert er að prófa. Ráðlegt er að hafa orkunasl og sætmeti með sér að heiman.
Matarmenningin í Marokkó er ólíkt mörgum löndum í Afríku, með eindæmum skemmtileg og fjölbreytt. Er nær að halda að heimafólk hafi tileinkað sér það besta þeirra ólíku hefða sem til grundvallar liggja. Útkoman eru ljúffengir réttir þar sem krydd og ferskleiki hráefnisins leika við bragðlaukana. Grænmetisætur þurfa ekki að hafa áhyggjur því kjöt er síður en svo meginuppistaðan í matargerð heimafólks.
Tajine og kúskús eru trúlega kunnustu þjóðarréttirnir. Tajine er lambakjöt og grænmeti eldað hægt í þartilgerðum tajine-potti, kryddað á sína vísu og kannski ekki svo ósvipað íslensku kjötsúpunni þó kryddið geri bragðið framandi. Kúskús er aftur á móti meðlæti, ómissandi hvort heldur með kjöt eða grænmetisréttum. Kúskúsið er upprunnið í N. Afríku og unnið úr durum hveiti. Matreiðsla þess er tímafrek enda er það oftast gufusoðið og þá jafnvel tvisvar eða þrisvar. Ekki er svo úr vegi að smakka á Harira, hinni matarmiklu grænmetissúpu þar sem linsubaunir, kjúklingabaunir, laukur, tómatar og ferskar kryddjurtir sameinast í himnesku bragði.
Eins og flestir vita er neysla áfengis ekki leyfð skv trúarritinu Kóraninum. Hins vegar er því svo farið að Marokkóbúar framleiða bæði bjór og vín og hæglega má nálgast hvoru tveggja á helstu hótelum og í tilteknum verslunum í stærri borgum. Þjóðardrykkur Marokkóbúanna er óneitanlega mintuteið sem er dísætt og fátt bragðast betur þegar komið er í tjaldstað eftir dagleið á fjöllum.
Þjórfé og ferðapeningar:
Gjaldmiðillinn í Marokkó er dirham. Gengi dirhams gagnvart bandaríkjadal er nokkuð stöðugt, fyrir US$ 1 fást 8,365 dirham. Einn dirham jafngildir ~15 krónum. Flest betri hótel taka við kreditkortum og helstu bankar eru með hraðbanka á sínum snærum. Eðlilegt er að skilja eftir smáræði í þjórfé á veitingahúsum enda starfsfólk slíkra staða ekki sérstaklega vel launað. Þá er sjálfsagt að gefa leiðsögumanni og því heimafólki sem kemur að tilhögun ferðarinnar þjórfé, sérílagi ef fólk er ánægt með þjónustuna.
Vegabréfsáritanir:
Nauðsynlegt er að vera með gilt vegabréf með sér á ferð um Marokkó en ekki er krafist vegabréfsáritunar.
Farangur:
Merkja skal allar töskur vel og kanna eftir öll tengiflug hvort töskur séu enn á réttri leið (Transfer-desk flugvalla geta hjálpað við það).
Hertar reglur varðandi handfarangur:
Gott er að lesa bækling Flugmálastjórnar um hertar reglur varðandi handfarangur! Þær upplýsingar er að finna hér
Símasamband: Gsm símasamband er víðast hvar hægt að reiða sig á hvort heldur í sveit eða borg.
Internet: Í stærri borgum er internet víða aðgengilegt gegn vægu gjaldi.